آواز باران شنیدنیست ، گوش کن

اگر بجای جمهوری اسلامی همان رژیم پهلوی بر مملکت حکم فرما بود آیا با این شرایطی که امروزه از نظر اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و ... پیش آمده و روز به روز هم به مصائب صعب الجبران آن افزوده می شود، باز مراجع بزرگوارمان سکوت پیشه می کردند؟ آیا باز کسی هست که بر روی منبر امامه از سر بگیرد و فریاد بر آرد که به داد اسلام برسید! به داد مردم برسید ! آیا باز کسی هست یا ....

من نمی دونم بالاخره کی باید مسئولیت این مصائب رو بپذیره. کی باید بگه مقصر منم کی باید عذرخواهی کنه. متاسفم که باید بگم سیلی رو خودمون به نظام زدیم نه اجنبی ها...

" اقدام وقیحانه هنرپیشه فیلم اصغر فرهادی"

http://farsnews.com/newstext.php?nn=13901028001295

در تاریخ 28/10/90

سوال من اینجاست چرا اصغر فرهادی !؟ چرا اقدام وقیحانه هنرپیشه فیلم مرحوم ملاقلی پور نباشد ؟ چرا اقدام وقیحانه هنرپیشه فیلم ابراهیم حاتمی کیا نباشد ؟ اگر دلیل آخرین فیلم کارگردان باشد که باز هم بیراهه است . اگر ارتباط داشتن این ماجرا با اصغر فرهادی دلیل است که وا اسفا. ولی یک نکته قابل توجه است که آنقدر این عزیزان از این اقدام که صد البته مورد پسند من نیز نیست ذوق زده شده اند که بلافاصله به یاد موفقیت اصغر فرهادی افتادند و آب سردی یافتند بر آتش درونشان که با این ارتباط یک قدم به پیچاندن نسخه اصغر فرهادی پس از انحلال خانه سینما نزدیکتر شوند.

اگر چه تغییر عادات مردم کاری بس دشوار است اما باید دید آنچه جایگزین می شود توانایی آن را دارد که بهترین و جذاب ترین را نسبت به اثر گذشته به عنوان یک پدیده ارائه نماید یا خیر؟ این اتفاق پیش از رمضان سال 58 با جایگزینی صدای استاد شجریان به جای ربنای مرحوم ذبیحی که الحق صدای گیرایی داشتند صورت گرفت. نکته اینجاست که این جایگزینی، ربنای ملکوتی استاد آواز ایران محمد رضا شجریان بود نه یک کودک یا شخصی که از روی لجبازی با مردم و هنر ایران زمین مجبور به چنین کاری می شود.

یک بنای تاریخی مگر در زلزله ای ویران شود که اثری از آن باقی نماند اگر چه در خاطرات و تاریخ مردم زنده می ماند. ربنای استاد یک اثر ملی است آن هم از جنس صدا که فنا پذیری در آن معنا و مفهومی ندارد. پس چگونه هیات حاکمه و مسئولین محترم اینقدر ناشیانه به فکر حذف آن افتاده اند.

ربنایی که زبان قاصر از نقد آن است چه برسد به بیان ایراد و نقایص آن که بی شک تا کنون کسی بر تارک روشن آن خدشه وارد نساخته است. ربنایی که همه اش خاطره است از دوران کودکی از دوران افطار کنار سفره پدر و مادر.  ربنایی که با شندیدنش اگر اشک در چشمانمان حدقه نزند کم لطفی یست ، دوریست از درک و فهم نغمه آسمانی آن.

آقای افتخاری جواب رد دادند، آقای سراج نیز همین طور و دیگران و آخر کار دست به دامان یک کودکی شدند که بی خبر از همه جا و از روی بازی گوشی همان ربنای استاد را باز خوانی کرد. قصد من شماطت این کودک نیست و به خودی خود ایرادی به کار ایشان نمی شود گرفت چرا که تصمیم گیرند نبوده و نیست. مصیبت، لجبازی و گستاخی مسئولین امر است که از این کودک نا فهم ترند. من یقین دارم که این اثر آسمانی خدشه ناپذیر است و در دلها خواهد ماند حتی اگر در ستیزه تصمیم گیرندگان (سیستمی) هنر این مملکت باشد.

 تا چه بازی رخ نماید بیدقی خواهیم راند

 عرصه شطرنج رندان را مجال شاه نیست

مصیبت از این بالاتر که بانگ ربنای استاد را از شبکه های بی ارزش و چندش آوری چون FARSI 1 بشنویم !!؟ علت این اتفاق چیست ؟ جزء عملکرد نا صحیح و کجسلیقگی مسئولین امر ؟ که برخی از این شبکه ها از این موقعیت سوء استفاده کنند. متاسفم برای این سیستم که سیاسی بازی هایش به حد اعلا رسیده. نمی دانم پس کی می خواهد از اشتباهات خود درس بگیرند...

امیدوارم این لج بازی کودکانه و کجسلیقگی کنار گذاشته شود و دوباره شاهد حضور ملکوتی ربنا از گلدسته های مساجد و ... باشیم. هر چند که اگر این اتفاق هم نیافتد خدشه ای بر ماندگاری اش وارد نخواهد شد.

در پایان حلول ما ه مبارک رمضان 1390 را به همه دوستان عزیزم تبریک عرض می کنم امیدوارم ما را از دعای خیرتان بی بهره نگذارید. 

همینکه غرق رویایی     عجب با حس من جوری

کنارم هستی و تنهام       کنارت هستم و دوری

اگر چه چشم بیداره     شب ما ماه و مهتابه

چشات می رقصه با ساعت    چشام سمفونی خوابه

یه چیزی تو نگاه تو      ته نا گفته ها پیداس

چقد راه مونده تا شاید     بفهمم آخر رویاس

چقد نا دیده ها باید   ببینی تا سقوط من

ببینی مرگ بارونُ    رو دست ابر ِ آبستن

به احساس تو مشکوکم   به این آرامش صوری

کنارم هستی و تنهام   کنارت هستم و دوری

تو فالت لحظه درگیره      یه آغاز غم انگیزه

یه دستی که تو فنجونِ     سکوتت قهوه می ریزه

روز وصل دوستداران یاد باد       یاد باد آن روزگاران یاد باد ....

مگر جان برود تا صوت آسمانی و عاشقانه ی ربنای استاد آواز ایران از دل برود. اگر چه در اتفاقی عجیب و غیر قابل باور، نسبت به پخش این اثر جاودانه جفا شد اما این صدا لااقل در فضای خانه ام مثل همیشه طنین انداز است.

اعتقاد سیاسی استاد هر چه می خواهد باشد اما عدم پخش ربنا و آواز افشاری ایشان که در دل و جان ما رسوب کرده است چگونه می شود توجیه کرد ؟ ارتباط دادن این دو قضیه با هم جای بسی شگفتی دارد !!!!!!

امام علی (ع) چه زیبا فرمودند که: " نبین که می گوید، ببین چه می گوید". فکر می کنم هر آنچه که می خواستم بگویم در این جمله گهربار گنجانده شده است و نیازی به وراجی بنده نیست.

ربناي اول، سوره آل عمران از سوره هاي مدني - آيه 8

رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قلوبنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنتَ الْوَهَّابُ 

بارالها ، دل هاي ما را به باطل ميل مده پس از آنكه به حق هدایت فرمودي ، و به ما از لطف خويش اجر كامل عطا فرما كه همانا تويي بخشنده بي عوض و منت . 

------------

ناي دوم، سوره مومنون از سوره هاي مكي - آيه 109

إِنَّهُ كَانَ فَرِيقٌ مِّنْ عِبَادِي يَقُولُونَ ربنا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَأَنتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ

زيرا شماييد كه چون طايفه اي از بندگان صالح من روي به من آورده و عرض مي كردند بارالها ما به تو ايمان آورديم ، تو از گناهان ما درگذر و در حق ما لطف ومهربانی فرما كه تو بهترين مهربانان هستي . 

------------

 ربناي سوم، سوره كهف از سوره هاي مکی - آيه 10

إِذْ أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوا رَبَّنَا آتِنَا مِن لَّدُنكَ رحمه وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا

آنگاه‌ كه آن جوانان كهف ( از بيم دشمن ) در غار كوه پنهان شدند از درگاه خدا مسئلت كردند بارالها تو در حق ما به لطف خاص خود رحمتي عطافرام و بر ما وسيله رشد و هدايتي كامل مهيا ساز 

------------ 

ربناي چهارم ، سوره بقره از سوره هاي مدني - آيه 250

 وَلَمَّا بَرَزُواْ لِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ قَالُواْ رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صبرا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ

چون آنها در ميدان مبارزه جالوت و لشكريان او آمدند از خدا خواستند كه بار پروردگارا به ما صبر و استواري بخش و ما را ثابت قدم دار و ما را بر شكست كافران یاری فرما

التماس دعا

روز وصل دوستداران یاد باد     یاد باد آن روزگاران یاد باد ...

 راستش هر چی دارم سعی می کنم که لااقل چند خطی رو در مورد فرا رسیدن ماه عزیز رمضان بنویسم که گویای حس و  حال کنونی ام باشه، نمی تونم !!! الان که انگشتام به روی  صفحه کلید در حرکتن، اشک تو چشام جمع شده. نمی دونم چرا، شاید داغ خاطراتم گل کرده، نمی دونم ...

همینو بگم که تو این ماه عزیز آرومم، عاشقم، از همیشه به خدا  نزدیکترم .

خدا رو واسه عمری که بهم داده تا دوباره این ماه رو عاشقی  کنم، سپاسگزارم. از دوستای خوبم التماس دعا دارم که منو و  همسر و ماحصل عاشقیمون رو که تو راهه، فراموش نکن.

از برکت این ماه استفاده کنیم و واسه عزیزانی که از دستشون دادیم و جای خالیشون کنار سفره سحری و افطار دل رو آتیش میزنه، قرآن بخونیم و به یادشون باشیم.

"به یاد ربنای استاد شجریان"

 خوش باشین

کنار ِ طبیعت ِ وحشی

عطر ِ تلخ و بی روح ِ ستایش

جویبار حادثه های پنهانی

خطوط چهر ه می شوند و کرانه ای تهی

برآمده از درون شکافی ژرف

به انتهای من

به انتهای تو

به نام " ستاره شدن " می نگرد

آنجا که بر نمی تابد

نگاه زخم توشه ی ایمان را

و می نشیند به سادگی

خم به روی قلم خواندگی

که جوهرکی کودن

مرا به سوی خویش می خواند

این فرجام ِ جاودانگیست

آنجا که آینه می شود یک مشت خاکستر

و ازدحام سخن در کویر ِ خشک ِ سینه

رو به شاعرانگی می نهد و

بغل بغل ترانه می خندد

پیداست !!

کودک بی دست و پای دیروز

تندیس میدان فردا می شود

آری ....

این خاطره نیست !

امروز است

داستان نیست !

حقیقت است

تاریخ سرایش : ۳/۵/۸۶

گفتم به رسم دیرینه دستی به سر و روی وبلاگم بکشم. هر چند که خسته از این دنیای مجازی ام که هر چی کشیدم از ...

سال نو رو به همه دوستای قدیمی که اونا هم مثل من به واقعیت های زندگی پرداختن و دریافتن که این دنیای پر از خوب و بد ( مجازی ) همه چیزشون نیست، و به دوستای تازه وارد که حالا حالاها باید تجربه کسب کنن تبریک میگم.

پس از سالها تلخی و بدکامگی نوروز، نوروز 89 واسم زیبا و دلچسب شد. و امیدوارم برای اونی که فکر میکنه دنیا به آخر رسیده و همه به فکر نارو زدن و خیانت بهش هستن، رنگ دیگه ای به رنگ همه گلهای بهاری داشته باشه.

از دوستای عزیزم می خوام که اگه باحرفی و کلامی رنجوندمشون، منو به مهربونی خودشون ببخشن و از خدای بزرگ می خوام از نافرمانیهایی که در حقش و حقوقش کردم چشم پوشی کنه.

به امید سالی سبزتر از سال پیش و مملو از عشق به همسر، احترام به پدر و مادر و معلم و استاد، و همه آدما ... مملو از تعقل و حقیقت طلبی ...

مجتبی آقاجری